Vijftig: Over collecties en obsessies

Een reflectie over mijn steeds maar groeiende cameracollectie en de groei van mij als persoon. Waarom maken we foto’s? Waarom verzamelen we camera’s en wat betekent fotografie voor jou?

Analoge camera #50 is onderweg…

Het is niet zo extreem als het klinkt hoor! Veel van deze camera’s komen van rommelmarkten of tweedehandswinkels. De prijzen variëren dan ook gemiddeld van € 1,50 tot € 30,00. Camera’s zoals de LC-Wide en de Horizon bezit ik veel minder. Jij besteedt je geld misschien aan bier, schoenen, reizen, platen… En die dingen betekenen wat voor je, toch?

Camera’s zijn voor mij niet zomaar objecten. Ze zijn het gereedschap waarmee je de altijd veranderende wereld vast kunt leggen. Denk eens aan de geschiedenis die sommige juweeltjes hebben; hun eerdere eigenaren, de mensen en plekken die ze hebben ‘gezien’ en de volgende plek waar ze naartoe gaan en wat we met ze zullen beleven.

Het lijkt voor mijn vrienden inmiddels dat ik alleen maar dingen over fotografie deel en dat dat ook het enige is waar ik mee bezig ben… Eerlijk gezegd denk ik dat dat ook best klopt. Ik ben geen professionele fotograaf, maar ik hou van camera’s en ik hou van foto’s. We leven inmiddels in een digitale wereld, een tijdperk waarin je het beste door je Facebook- en LinkedInprofiel vertegenwoordigt wordt. Wat blijft er over wanneer we ouder worden en sterven? Als al onze herinneringen opgeslagen op cd’s en harde schijven staan… Als het bewijs van ons eigen leven bewaard wordt door pixels en bytes, wat blijft er dan over voor de volgende generatie? Herinneringen vervagen en de mensen uit je leven verdwijnen samen met jullie gezamenlijke avonturen.

Als ik sterf laat ik honderden, duizenden negatieven en foto-afdrukken achter. Momenten uit mijn leven. Zal het iemand wat boeien? Waarschijnlijk niet. Zoals ik al eerder zei ben ik geen professionele fotograaf en ik besteed weinig tijd en aandacht aan het perfecte plaatje. Velen zullen zeggen dat ik geen ‘kunst’ maak. Ik zal dan zeggen dat dat niet eens mijn intentie is. Veel van mijn vrienden hebben projecten, visies, thema’s. Ik? Ik probeer niets te zeggen. Er is geen grotere boodschap, geen onderliggende tekst, geen metafoor.

Ik wil gewoon heel veel foto’s maken. Ik wil mensen laten weten waar ik ben geweest, wat ik heb gezien, met wie ik gelachen heb, met wie ik geslapen heb en alle details van de wereld om mij heen laten zien.

Deze wereld is chaotisch; dat is hij echt. Armoede en corruptie, ziekte en schandalen, pijn en dood, overbevolking en uitsterving, vervuiling en angst, schaamte en onverdraagzaamheid, vooroordelen en onderdrukking en blablabla zo kun je nog enorm lang door gaan. Het is een vreemde wereld, maar hé, hij is ook onwijs mooi en het is mijn wereld. Dit zijn de tijden waar we in leven en dit is hoe het is.

Ik pak mijn vijftig camera’s en ik zal ermee blijven fotograferen. Ik word beter en je zult vooruitgang zien. Eigenlijk is dat nu al te zien. Begin bij de laatste pagina van mijn LomoHome en blader steeds verder; de mijlpalen in mijn leven zijn vrij duidelijk zichtbaar. Voor de hand liggende veranderingen zijn nieuwe (en luxere) camera’s en lenzen; maar het is niet alleen mijn gereedschap. Het is de manier waarop ik dingen zie en ‘zeg’. Ik ben met verschillende soorten film en nieuwe technieken aan het experimenteren.

Zichtbaarder dan mijn groei als fotograaf zijn de veranderingen in mijn leven en levenswijze. Ieder moment is vastgelegd en je kunt ze bekijken. Sommige vrienden komen en gaan, andere gezichten zie je nog steeds regelmatig en vervolgens verdwijnen ze voor altijd. Liefdes en vrienden, elk een indicatie van een bepaalde tijd uit MIJN leven. Ik beweeg, verander en onderga. Met deze veranderingen verandert ook de manier waarop ik de wereld zie. Als je goed kijkt zie je ook de veranderingen in mijn hart en ziel. Fotografie heeft voor nieuwe vrienden gezorgd, zelfs nieuwe BESTE vrienden. Het heeft me naar plekken gebracht die ik anders nooit had gezien. Ik zou dat voor niets ter wereld willen ruilen.

Ik ben inmiddels 28 en ik kocht vijf jaar geleden mijn eerste analoge camera. De hoeveelheid foto’s die ik ieder jaar maak stijgen op ongekende wijze. Als ik dertig ben heb ik twee keer zoveel foto’s als nu gemaakt.

Kijk nog eens waar ik ben als ik 33 ben. Misschien geef ik dan wel fotografieles, maar misschien ook niet. Waar ik ook ben, wat ik ook doe, ik weet zeker dat ik het vastleg. Als we geen contact meer hebben… als we vergeten elkaar te bellen, sms;en of te schrijven, je weet waar je mij kunt vinden:

In de foto’s.

Blijf tot die tijd fotograferen. Onthoud: Lomography is geen onderbreking van je leven, het maakt er deel van uit. Koop camera’s, maak foto’s, deel ze en laat de wereld zien wie je bent en hoe jij 2012 ervaart.

-Jared

geschreven door j_rad op 2012-08-23 in #lifestyle #film #medium-format #slide #expired #bw #negative #120 #35mm #analogue #portrait #c41 #redscale #collection #canon #dia #mamiya #collect #netherlands #xpro #holga #sprocket #lc-a #nederland #dutch #portret #holland #645 #xr #nld #analoog #verzameling #verlopen #middenformaat #collecties #verzamalen
vertaald door marissa

Meer interessante artikelen