Lomoinstant_en
Heb je al een account? Log in | Nieuw bij Lomography? Aanmelden | Lab | Huidige Site:

Het analoge universum van een autistische jongen

Fotograaf Thimothy Archibald stelt ons met liefde en trots zijn zeer indrukwekkende project “Echolilia” voor. In deze gevoelige serie maakt Archibald gebruik van fotografie om een dialoog te voeren met zijn autistische zoon Elijah.

Archibald begon met het fotograferen van zijn zoon toen deze 5 jaar was. In die periode wilde hij vooral het vreemde gedrag van Elijah vastleggen en het voorleggen aan gedragsdeskundigen. Elijah was sociaal teruggetrokken, geobsedeerd door mechanische objecten en had de neiging tot repetitie. Artsen bevestigden wat Archibald vermoedde: Elijah leed aan autisme.

De afgelopen drie jaar veranderde de relatie tussen Archibald en Elijah dankzij de foto’s die ze samen maakten. Archibald documenteerde niet langer alleen de gedragingen van zijn zoon, het fotograferen en de foto’s werden een vorm van communicatie tussen hen beiden. Het resultaat van deze samenwerking is te zien in Echolalia (term gebruikt voor de verbale repetitie die autisten vaak vertonen). In dit project tracht Archibald samen met zijn zoon de essentie van diens repetitieve gedragspatronen vast te leggen.

Sommige van Elijah’s eigenaardigheden dreven Archibald vroeger tot het uiterste. Zo kon hij uren op het randje van de zetel liggen, uitgestrekt in het gras naar muziek luisteren, of opgerold in een plastic speelgoedbox kruipen. Hoe vaak hem ook werd gevraagd op te houden, Elijah bleef oneindig doorgaan. De samenwerking tussen hen begon toen Archibald zijn zoon de uitdrukkelijke toelating gaf deze vreemde tics toch de vrije loop te laten, terwijl hij ze vastlegde met zijn camera.

Van zodra Archibald het repetitieve gedrag van zijn zoon begon te fotograferen draaiden de rollen beetje bij beetje om. Elijah nam niet langer genoegen met de rol van stilzwijgend model. Hij nam actief beslissingen en werkte samen met zijn vader om een foto beter te maken. Zowel vader als zoon waren gepassioneerd door deze gezamenlijke ontdekkingsreis.

Volgens Archibald heeft Echolilia hem geholpen de situatie en zijn rol als vader beter te begrijpen. Maar het heeft hem vooral geleerd het anders zijn van zijn zoon te aanvaarden. Gedragingen waar hij vroeger gek van werd hebben door dit project een heel andere betekenis gekregen. In Echolilia zie je de visuele taal die vader en zoon samen hebben ontwikkeld. Een taal die hen toelaat te communiceren daar waar woorden ontbreken. Dankzij dit project krijgt Elijah veel meer begrip voor zijn rituelen. Het geeft hem gemeenschappelijke grond met zijn vader. Sinds kort fotografeerd Elijah ook zelf.

Bron: Juventud Fotográfica

geschreven door kscaramouche en vertaald door sandravo

Plaats als eerste een reactie

Lees dit artikel in een andere taal

De originele versie van dit artikel is geschreven in: Spanish. En het is vertaald in: 中文(简体版), Deutsch, 中文(繁體版), 中文(繁體版), Italiano, Türkçe, English & Français.