Heb je al een account? Log in | Nieuw bij Lomography? Aanmelden | Lab | Huidige Site:

Verwijderen…..of toch maar niet?

Wanneer het leven een nieuwe afslag neemt, blijven er seizoenen achter en doemen er nieuwe op. Foto's vormen hier een prachtige uitzondering op, maar zijn ze wel altijd geschikt om eeuwig te bewaren? Op de elektronische snelweg waar we tijdens ons leven continue overheen razen worden zelfs je analoge foto's getransformeerd tot digitale pixels en beelden. Logischerwijs dient zich dan vanzelf de vraag aan: Verwijderen….of toch maar niet?

Foto van dearjme

De levensduur van een foto wordt bepaald door de houdbaarheid van het papier en de kleuren. Deze kunnen beïnvloed worden door zonlicht, de zorg die je er voor draagt (of juist niet!), chemicaliën, warmte en ga zo maar door. Echter, in tegenstelling tot de levensduur van een online foto, die je met een simpele muisklik kan verwijderen (of met een trackpad, voor de laptoppers onder ons!), zijn tastbare foto’s veel “onsterfelijker”, als dat al ergens op slaat.

Foto van dearjme

Hoe lang moeten we onze kostbare herinneringen bij ons dragen, of ten minste, op het internet? Is er een geschikt moment wanneer sommige foto’s offline zouden moeten worden gehaald, of doet dat juist af aan het principe van de proeven der tijd en testen der duurzaamheid van het klassieke filmrolletje?

Foto van dearjme

Mijn eerste album hier op Lomography heette Lemon Destruction. Ik was echt belachelijk trots op hoe ik een aantal vette tipsters had uitgeprobeerd (whoohoo, dompel je rolletje onder in citroensap…zoo gaaf!) en de behoorlijk lijpe resultaten die ik daarmee kreeg. Als ik nu terug kijk naar het album, verbaas ik me over hoe ver het is gekomen in de afgelopen 2 jaar. Gek genoeg is dit niet het meest fijne gevoel. Zelfs als je kijkt naar welke camera’s ik eerst gebruikte, en wat mijn favoriete filmrolletjes waren – ook dit alles is veranderd.

Nieuwe seizoenen, nieuwe vrienden, nieuwe omgevingen, nieuwe kameraden – ik denk dat we allemaal wel veranderingen meemaken op die vlakken. Durf ik te zeggen…een nieuwe ik?

Een recent zelfportret.

Terwijl ik dit Analogue Lifestyle stuk schrijf, vraag ik me hardop af of ik misschien een nieuwe gebruikersnaam moet aanmaken en overnieuw moet beginnen…..of om gewoon enkele foto’s weg te gooien. Zou dit analoge godslastering zijn tegenover de zo gekoesterde herinneringen van de mensen en situaties, vereeuwigd in deze foto’s?

Ik heb eigenlijk geen flauw idee, maar ik denk dat overgangen worden ondersteund door verhuizingen van de ene plek in het leven naar de andere.

Mijn focus in fotografie is veranderd.

En misschien, als ik enkele foto’s verwijder, zal ik de herinneringen die hier aan verbonden zitten wel helemaal niet vergeten. Dan kan ik ze eindelijk rustig eren in mijn gedachtes, waar ik ze koester en en bescherm. Rust in vrede, of zoiets.

Enfin, waar is die verrekte delete knop??

geschreven door dearjme en vertaald door joers

Plaats als eerste een reactie

Lees dit artikel in een andere taal

De originele versie van dit artikel is geschreven in: English. En het is vertaald in: Spanish & 日本語.