Heb je al een account? Log in | Nieuw bij Lomography? Aanmelden | Lab | Huidige Site:

Oh Boy, Boy Oh Boy

Mijn eerste eigen werk. Een zwart-wit fotoserie van Horace Cohen op locatie in Amsterdam. Hoe is dit idee ontstaan en gerealiseerd? Lees hier meer - en kom naar de expositie in de Lomography Gallery Store Amsterdam!

Publiciteitsbeeld ‘Oh Boy, boy oh boy’
Horace met mijn Diana Mini

Wat vooraf ging
Begin 2011 was ik aan het dagdromen over een man die in zijn huis onderuit gezakt zit met een verkreukelde blouse. Alles om zich heen was een puinzooi. Stapels, troep, afwas maar ik zag ook vrouwen spullen voor me. Ik stelde me voor dat het uit was met zijn relatie en hij nooit zijn huis heeft opgeruimd en heringericht. Alles is nog bij het oude.

De man is 36 jaar, een gezelligheidsdier en zit het liefst met zijn vrienden in de kroeg, grote verhalen en altijd in voor een grap.

Maar nu, op dit moment in het huis is hij alles behalve dat. Hij gaat koken, voor een vrouw. Een nieuwe vrouw. Er breekt een nieuwe fase aan…..

Het verhaal bleef in mijn hoofd hangen. Ik dacht: ‘Zal ik het opschrijven en er een verhaal van maken?’ Maar de beelden werden steeds duidelijker, het begon te leven.

Dit is mijn eerste serie geschoten in een setting. Normaal fotografeer ik wat ik zie. Het zijn vaak spontane foto’s. Soms moet ik als een speer mijn camera al fietsend uit mijn tas halen omdat ik iets zie wat ik heel graag wil vastleggen. Het is een heel spannende gedachten, het houdt me een tijd erg bezig. Ik denk soms: ‘Kan ik dit wel?’

Een goede voorbereiding helpt mij. Lijstjes maken, alles op tijd inkopen, de scenes die ik wil schieten uittekenen, duidelijk afspraken met locatie-eigenaren maken, model regelen, op mezelf letten (ik heb niet veel energie dus moet in korte frases werken) en het maken van een moodboard.

moodboards, spulletjes

De eerste shootdag
08.00 uur opstaan, ontbijten, aankleden….. Wat moet ik aan? Wat doe je eigenlijk aan als je fotografeert. Oh ja, het moet natuurlijk lekker zitten en gekke houdingen kunnen verdragen.
10.00 uur langs de Lomography Gallery Store Amsterdam op de Herengracht, 12 rollen Lomography Lady Grey 400 ASA.
10.30 uur sleutel ophalen locatie
10.45 uur koffie en even ademhalen, het gaat bijna gebeuren
11.00 uur aankomst locatie. Ik begin met random shots van het huis. Zet alles klaar (kleding, eten, setdress)
11.30 uur Horace Cohen arriveert. Tijd voor een kop koffie

We werken tot een uur of 14.30 uur. Door mijn goede voorbereiding, het scherpe beeld in mijn hoofd en de flexibiliteit van Horace werken we hard en lekker achter elkaar door. We hebben heel veel lol gehad. Echt geloof me, wat een topper is deze man! Heerlijk om mee te werken.

Het eerste deel – beneden in het huis – is af. Op naar morgen, boven in het huis en de badkamer scène…zijn jullie ook zo benieuwd naar het resultaat?

De rest van de dag neem ik rust en ben zeer content met hoe het is verlopen. Het enige wat tegen zat is dat de batterijen van de LC-A+ op waren en de kans dat de rollen die daar in zaten mislukt zijn is groot.. Shit! Balen!

De tweede shootdag
We spreken om 11.30 uur af. Ik ga wat eerder naar de locatie om wat extra LC-A+ foto’s te maken die hoogstwaarschijnlijk de dag daarvoor zijn mislukt. Ik koop foccacia met tomaat en olijven voor Horace en mij en verheug me op de komende uren. We werken even geconcentreerd en ijverig als gisteren. De foccacia (echt saai vergeleken bij de eieren die Horace gisteren bakte) vindt Horace niks dus we zijn snel klaar met lunchen. Rond 14.00 uur zijn we eigenlijk wel klaar. Ik ben tevreden en we hebben eigenlijk meer gedaan dan ik wilde. Het hele huis, alle bedachten shots, de kledingwissels. It’s a wrap!

Kiezen
Zwart/ wit rollen kunnen in Amsterdam niet in snelservice worden ontwikkelt, tenminste voor zover ik weet maar op 1 plek. Bij een mannetje op de grachten. Het kost behoorlijk wat per rol dus koos ik voor de meerdagen service. Financieel beter, maar het lange wachten..hoe zou het resultaat zijn?

Dé 12 fotorollen
Vijf dagen later heb ik ze (er zat een weekend tussen). Alles netjes in een doos. Als een bezetene fiets ik naar huis. Tijd om te gaan scannen. Het valt me op dat ik vertrouwen heb in het resultaat. Misschien zijn de foto’s niet van topkwaliteit maar ik proef een klein beetje trots. Ik heb het gedaan! Het ging hartstikke goed!

Het scannen duurt lang en moet het in delen doen. Bij elkaar wel zes uur. Maar oh oh, het resultaat mag er zijn. Met trots laat ik ze ’s avonds aan mijn verkering zien – en nu dus een aantal teasers aan jullie!

Tentoonstellen?

Ben je benieuwd naar de volledige serie? Kom naar de expositie in de Lomgraphy Gallery Store Amsterdam!

Wat: expositie ‘Oh Boy, boy oh boy’
Wanneer: 21 september tot en met 21 oktober
Waar: Lomography Gallery Store Amsterdam

Check ook het evenementen artikel in het online magazine!

Komt allen!

Samen door de lamp

Feiten op een rij

Met dank aan
Edo & Aki, medewerkers van Lomography Nederland, mijn verkering, support van vrienden, collega én het allerbelangrijkste Horace Cohen

Mede mogelijk gemaakt door
Amsterdams Fonds voor de Kunsten (AFK)
Lomography

Al mijn spulletjes

geschreven door dietroseboom

Plaats als eerste een reactie