Heb je al een account? Log in | Nieuw bij Lomography? Aanmelden | Lab | Huidige Site:

Rachel Rebibo schiet nog steeds analoog

Rachel Rebibo, beter bekend als I Still Shoot Film, vertelt ons hoe ze begon met analoge fotografie, wat haar favoriete onderwerpen en thema’s zijn en waarom ze analoog boven digitaal verkiest.

Vertel eens iets over jezelf.
Ik ben fotografe. Ik hou van honden. Eigenlijk hou ik sowieso van alle dieren. Ik hou ook van grammatica, koken en Chinese actiefilms.

Hoe en wanneer begon je foto’s te schieten? Wat was je eerste camera?
Ik begon met fotografie toen ik 10 jaar oud was; ik deed mee aan een donkere kamer fotografie cursus op zomerkamp en werd toen verliefd. Mijn eerste camera ooit was een Nikon FG met een 1.8 50mm lens, die ik op m’n 10e verjaardag van mijn broer kreeg. Het jaar daarop werd hij vervangen door een FM2 body die ik vandaag de dag nog steeds gebruik.

Beschrijf je stijl in fotografie. Wat zijn je meest voorkomende onderwerpen en thema’s?
Oooh, dat is moeilijk. Ik denk dat ik verschillende stijlen heb. Ik schiet veel mode en commerciële fotografie op professioneel level, maar ik hou ook van straat fotografie en alternatieve processing. Ik denk dat al mijn foto’s een ding gemeen hebben, en dat is dat het witste wit en het zwartste zwart altijd aanwezig zijn. Ik hou ervan om altijd een heel kleurenpalet en een bepaald contrast te gebruiken. Ik vind ook de zachtheid die komt door het gebruik van oudere lenzen erg mooi – die kwaliteit zie je veel terug in mijn portretten en foto’s van mensen.

Mode & Portretten
Ik schiet voornamelijk mode en lifestyle portretten voor mijn werk, en ik zou zeker zeggen dat een grote terugkomende trend in mijn professionele foto’s natuurlijk licht is. Als de situatie het toelaat wil ik altijd natuurlijk licht gebruiken voor locatie shoots. In de studio is het juist het tegenovergestelde, ik gebruik heel vaak lampen zonder paraplu’s of boxen voor extra contrast. Ik ben echt een liefhebber van contrast en vlakke foto’s maken me verdrietig. Ik kan niet altijd analoog schieten tijdens professionele shoots, maar als ik dat wel doe dan gebruik ik altijd medium format en altijd slide film.

Straat Fotografie
Als ik straat en documentaire fotografie doe, heb ik achteraf altijd een rare bezitterigheid met m’n onderwerpen. Het is alsof de mensen in m’n foto’s op de een of andere manier bij me horen. Wat grappig is, want de meeste van hen weten niet eens dat ik besta. Ik voel me heel verbonden met sommige mensen die ik heb gefotografeerd op straat. Ik heb een relatie met hen, ook al komt het maar van één kant.

Low-Fi
Ik hield altijd al van alternatieve processing technieken en ik heb veel alternatieve processing lessen gevolgd tijdens mijn studie. Ik was vroeger een liefhebber van het tonen van foto’s. Ik toonde alles, het liep totaal uit de hand. Gelukkig wist ik die energie te veranderen naar energie in het verzamelen van rare vintage camera’s…maar ik ben nu misschien wel een beetje verslaafd aan cross processing.

Binnen je vele analoge foto’s, welke is je favoriet? *
Het spijt me, maar ik kan die vraag niet echt beantwoorden…net als dat ik geen favoriete camera kan kiezen. Het is als een moeder vragen wie haar favoriete kind is. Ik ga door periodes waarbij ik heel gehecht raak aan een specifiek shot en daarna ga ik weer verder naar een andere.

Wat is de soundtrack voor je series foto’s?
Ik denk dat al m’n portfolio’s een eigen soundtrack hebben…mijn professionele boek zou Edith Piaf of Charles Asnavour hebben. Ik hou van de natuurlijke chique sfeer van Parijs en probeer dat te vertalen naar m’n mode shoots. Mijn documentaire boek zou waarschijnlijk een totaal Amerikaas classic rock hebben, vooral omdat ik een lange tijd heb besteed aan mijn Amerikaanse series. Ik weet niet zeker wat m’n low-fi boek zou hebben…misschien Desmond Dekker of Alton Ellis.

We hebben allemaal idolen, welke fotografen zijn jouw voorbeelden?
Richard Avedon, Helmut Newton, Herb Ritts, Diane Arbus, Joel Peter Witkin, Spencer Tunick.

Als je van iemand een analoog portret zou kunnen schieten, levend of dood, wie (zou het zijn), welke (camera zou je gebruiken) en waarom?
Ik zou heel graag Joel Peter Witkin fotograferen. Ik ben zo gefascineerd door zijn werk, en hem als persoon in het algemeen. Het is geweldig hoe hij mensen kan overtuigen in zijn foto’s mee te doen en ik denk dat dat komt doordat hij waarschijnlijk heel charismatisch is. Ik zou hem graag schieten op een studio achtergrond die buiten is opgezet, met mijn Voigtlander Compur uit 1913 (het is een antieke large format field camera) en Ilford Pan F 50.

Analoog vs. Digitaal. Wat maakt analoge fotografie meer speciaal dan digitale?
Ik zou waarschijnlijk een boek kunnen schrijven over dit onderwerp. Ik denk dat het meest belangrijke is dat mensen zich moeten realiseren dat digitaal zowel als analoog hun eigen plek hebben binnen fotografie. Natuurlijk, als je low-fi foto’s schiet is het makkelijker om analoog te schieten dan dat effect te krijgen in Photoshop. Maar als je van fotografie houdt en geen $30.000 wil uitgeven aan een digitale camera, krijg je veel meer waar voor je geld met analoge fotografie. Het scannen van een 120 negatief op 10.000 DPI of hoger geeft je een resolutie die je niet eens kunt vergelijken met een DSLR. Ook heeft analoge fotografie betere opties voor licht en schaduw en je krijg meer detail in beide met minder inspanning dan wanneer je digitaal schiet. Bovenal, echte foto’s die zijn gewassen voor het archiveren hebben een veel langere levensduur dan de duurste digitale prints.

Persoonlijk hou ik ervan om in de donkere kamer te werken (ook al krijg ik nauwelijks meer de kans) en ik geloof er heilig in dat het je helpt begrijpen wat de principes zijn van licht en schaduw. Dat kan ook een voordeel zijn voor je digitale fotografie. Voor mij is er iets magisch aan de chemische reactie die ontstaat bij het maken van een foto en de manier waarop de film een moment absorbeert, letterlijk. Het zou een schande zijn om dat chemische proces en de bijbehorende techniek te verliezen.

Heb je zelf Lomography camera’s in je bezit? Welke is je favoriet?
Ja, ik heb de originele zwarte Lomo. Ik kreeg het in de 90’s. Ik heb ook mijn “Smena Symbol”:http://shop.lomography.com/cameras/russian-cameras/35mm-cameras/lomo-smena-symbol van Lomography.com toen de website pas net nieuw was. En zoals ik eerder zei, ik kan geen favoriete camera kiezen.

Veel mensen zijn bezig met fotografie vandaag de dag, wat zou je tegen hen zeggen om ze te inspireren?
Doe je eigen ding. Ik zie zoveel fotografen die iemand anders’ stijl willen kopiëren en dat is niet de manier om succesvol te worden of goed werk te maken. Als je een visie hebt, hou je eraan en je zult uiteindelijk mensen tegenkomen die waarderen wat je te zeggen hebt.

Heb je nog lopende/toekomstige projecten?
Ja! Ik ben op dit moment een wereldwijde film ruil aan het doen met 14 fotografen in de USA, Duitsland, Noord-Ierland, Engeland, Venezuela, Roemenië, Slovenië, Singapore, Japan, China, Australië en Nieuw Zeeland. Elke fotograaf schiet een rol film vol, stuurt het naar mij, ik schiet erbovenop en samen maken we de meest geweldige double exposures van verschillende locaties. Ik zit nu midden in een film ruil en denk eraan de resultaten in juni te publiceren. Als de resultaten goed uitpakken, dan zou ik het misschien nog in een jaarlijks project kunnen veranderen.

Extra info:
www.rachelrebibo.com, www.istillshootfilm.org, twitter.com/stillshootfilm

geschreven door basterda en vertaald door biancavdam

Plaats als eerste een reactie

Lees dit artikel in een andere taal

De originele versie van dit artikel is geschreven in: English.