Leaps and Bounds - Een interview met Nicola Odemann

2017-10-09

Het is makkelijk om een bewonderaar te zijn in de wereld van vandaag -- je drukt gewoon op de 'follow'-knop, misschien laat je een reactie of een emoji achter en je bent een deel van de duizenden voor je. Om geïnspireerd te worden door het werk van iemand en door hun woorden geraakt te worden, is een heel ander verhaal. Dat is wat we voelden na te horen wat fotograaf, reiziger, en allround passievolle mens Nicola Odemann te zeggen had. We hebben een vernieuwd begrip gevonden voor haar werk en de wereld door een kort maar zinvol gesprek met haar. We hopen dat jij dat ook doet!

© Nicola Odemann

Hoi Nicola! Welkom bij het Lomography Magazine! Kun je wat over jezelf vertellen?

Ik ben opgegroeid in een klein stadje in Zuid-Duitsland aan de voet van de Alpen. Opgroeien in de bergen heeft er voor gezorgd dat buiten zijn altijd al een groot deel van mijn is leven geweest en loopt als een rode draad door mijn werk. Ik ben net afgestudeerd aan de universiteit en werk nu een half jaar als speciale leraar voor speciale behoeften alvorens ik naar Nepal en Centraal-Azië afreis om enkele maanden te wandelen en te reizen.

Hoe ben je met fotografie begonnen?

Aangezien ik altijd veel tijd in mijn stad heb doorgebracht en naar sommige buitenlandse plaatsen ben geweest, voelde ik steeds meer de noodzaak om al mijn herinneringen en de momenten die ik tegenkwam op film te vangen.

Hoe zou je fotografie omschrijven?

Het is als een tijdmachine die bepaalde momenten in het leven van iemand bevriest en ze oneindig maakt door het vermogen van de fotograaf om bepaalde emoties en de daaropvolgende kracht op te wekken om bepaalde momenten opnieuw en opnieuw te herleven.

© Nicola Odemann

Wat is je favoriete ding aan fotografie?

Zijn vermogen om gevoelens vast te leggen en de mogelijkheid om ze te herleiden, zelfs jaren na het nemen van de foto.

Wat maakt volgens jou een goede foto?

Voor mij gaat het allemaal om het gevoel. Ik moet iets voelen als ik naar de foto kijk, ongeacht wat het is. Het kan het meest ongelooflijke landschap of de meest avontuurlijke scène kunnen tonen, maar als het geen emotie overbrengt en meer als een schelp voelt, vergeet ik het heel snel. Naar mijn mening vangt een goede foto een bepaalde emotie van de fotograaf door een soortgelijke of misschien zelfs andere emotie in de toeschouwer op te roepen.

© Nicola Odemann

Wat is je favoriete onderwerp?

Mensen in de natuur.

Wat zijn de dingen die je stijl of afbeeldingen beïnvloeden of inspireren?

De aarde zelf, mijn stemming op het moment dat ik de sluiter loslaat, muziek en boeken en de verwijzingen naar hen die ik in de natuur vind.

Welke artiest (fotograaf of niet) heeft het meeste effect op je stijl/werk als fotograaf?

Zeker Jocelyn Catterson en Jeff Luker. Ik heb jarenlang elk van hen gevolgd en de manier waarop ze mensen in de natuur fotograferen, brachten me weg van de typische landschapsfoto's en lieten me ingaan op het belang van gevoelens in foto's in plaats van alleen op het onderwerp te concentreren.

Als u een droom samenwerking zou kunnen hebben met een kunstenaar/fotograaf/schilder etc, wie zou het dan zijn?

Een droomsamenwerking zou waarschijnlijk bestaan uit een albumcover en inlay voor Sigur Rós in IJsland, maar zoals je zei, dat is een droom...

© Nicola Odemann

Hoe blijf je creatief?

Zolang er bergen zijn om te wandelen en meren om in te zwemmen en plaatsen om naar te reizen, is creatief blijven eenvoudig. Voor mij gaat creativiteit hand in hand met het maken van herinneringen en als ik nooit moe word om naar buiten te gaan, komt de mogelijkheid om je creativiteit te verliezen nooit in mij op.

© Nicola Odemann

Wat wil je met je werk overbrengen?

De eenvoud van geluk dat tijd in de natuur doorbrengen je geeft. Ik wil mensen die naar mijn foto's kijken inspireren om naar buiten te gaan en de gebaande paden te lopen om deze prachtige planeet van ons te verkennen, maar ook een gevoel van dankbaarheid voor de natuur en alles wat het biedt, op te roepen.

© Nicola Odemann

Hoe zou je het gevoel omschrijven dat je een foto maakt na uren wandelen en reizen?

Soms is het geluk vanwege de pure schoonheid van de landschappen die ik tegenkom. Op andere momenten is het een simpele uitdaging wanneer je geconfronteerd wordt met moeilijke omstandigheden die de trekking zeer moeilijk maken. Nogmaals, het is puur dankbaarheid voor het feit dat ik op alle plaatsen kan aankomen waar ik foto's van maak. Dus het is een mix van geluk, uitdaging en dankbaarheid die me inspireert om foto's te nemen, waar ik ook heen ga.

Wat zijn uw reis essentials? Welke favoriete camera-opstellingen/filmcombinaties in het bijzonder?

Ik schiet altijd met een Nikon 65 die ik altijd met me meeneem, net als een stel Fuji Superia 400 en Kodak 200 films.

Wat is jouw droombestemming? Of droom onderwerp?

Absoluut Antarctica. Ik zou er alles voor doen om er één dag heen te gaan!

Hoe ontspan je als je niet reist?

Ik heb het geluk om in de bergen te leven. Dus om te ontspannen, ga ik gewoon de bergen om te wandelen of zwemmen in een van de meren in de omgeving.

© Nicola Odemann

Welke andere gebieden van fotografie ben je aan het verkennen?

Ik heb dit jaar veel fotojournalisten ontmoet en zou dat graag meer willen verkennen. Ik betwijfel of ik volhardend genoeg zou zijn om een professioneel te worden, maar ik zou het graag willen proberen om in ieder geval projecten te proberen.
For you, what is the most challenging thing about being a young photographer in this day and age?

© Nicola Odemann

Wat zou je advies zijn voor ontluikende creatieven en aspirante fotografen??

Probeer een stijl te vinden die je gelukkig maakt en niet je volgers, want als je wilt dat je foto's iets betekenen, moeten ze iets betekenen voor je.

Kun je je stijl in vijf woorden beschrijven?

Verlangen, nostalgie, geluk, natuur, herinneringen.

© Nicola Odemann

Als je fotografie met één ding zou kunnen vervangen, wat zou het zijn?

Schilderen

Hoe ziet een perfecte dag voor Nicola Odemann er uit?

Alles wat zowel de zonsopgang als de zonsondergang van een hoge berg bekijkt, uren wandelen met familie en vrienden, misschien zwemmen we ook in een bergmeer dat we door zouden gaan en 's nachts zitten onder een sterrenhemel.

Welk liedje, film en boek heeft je het meest geïnspireerd in je werk?

Lied: Eddie Vedder – Guaranteed
Film: The Lord of the Rings
Boek: Henry David Thoreau – Walden

© Nicola Odemann

Een fotograaf/kunstenaar die je religieus volgt?

Renan Ozturk

Wat zou je zijn als je geen fotograaf was?

Ik kan niet aan iets anders denken, omdat ik geloof dat je tegelijkertijd meerdere dingen kan zijn. Fotograaf zijn is een onderdeel van wie ik ben, maar het is niet alles wat ik ben. Ik ben ook een leraar, een zoeker, een zus, een dromer, een reiziger, een schrijver, een wandelaar, een vriend, en nog veel meer. Ik hou niet van de gedachte om te doen of een ding bepaalt wie je bent. In plaats daarvan geloof ik in een persoon die bestaat uit veel onderdelen en de uitdaging is om evenwicht te houden tussen al deze onderdelen. Als ik stopte met het maken van foto's, zou ik nog steeds mezelf zijn, maar wel minder.


Interesse in Nicola's werk? Bezoek haar website and Instagram.

geschreven door Marc Ocampo op 2017-10-09 in #people #places

Meer interessante artikelen